Επιστροφή στα βάσανα για την ομάδα μας που μετά την ήττα στην Κρήτη επιστρέφει για τα καλά στο άγχος της παραμονής και στα παιχνίδια με τον πλάτη στον τοίχο. Τα πολλά λάθη στην άμυνα, τα εγκληματικά λάθη του Βελλίδη που συνεχίστηκαν και σήμερα, οι εμμονές του Αλκαράθ αλλά και τα "λάθη" του Σπάθα και των βοηθών τους οδήγησαν στο πικρό 2-0 και επανέφεραν τους εφιάλτες μας στο προσκήνιο.
Είχαμε πει πριν το παιχνίδι ότι ως ένα βαθμό το ότι ο Αλκαράθ έχει μια συγκεκριμένη φιλοσοφία και την ακολουθεί πιστά είναι θετικό. Όταν όμως αυτή η εμπιστοσύνη στην φιλοσοφία και στο πλάνο του γίνεται αρρωστημένη εμμονή σε πρόσωπα τότε τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά. Αν εξαιρέσουμε τα πρώτα 15' η ομάδα μας ήταν τραγική και θύμισε κάτι από το παιχνίδι του κυπέλλου στην Αθήνα με αντίπαλο την Καλλιθέα. Καμία συνοχή, τραγική επιθετική ανάπτυξη, βλακώδεις αντιδράσεις στην άμυνα και εγκληματικά λάθη από τον Βελλίδη που οδήγησαν στο πρώτο γκολ. Ανεξάρτητα από το γεγονός ότι ο παίκτης που σκοράρει ήταν οφσάιντ η συρτή σέντρα που γίνεται ουσιαστικά πάει πάνω στον Βελλίδη και αντι να την πιάσει την έστρωσε στον αντίπαλο. Σίγουρα ο Βελλίδης φέτος μένει σαφώς περισσότερο από πέρσι εκτεθιμένος λόγω της κακής αμυντικής λειτουργίας αλλά τα περισσότερα γκολ που έχει φάει ο ίδιος με το ταλέντο του μας έχει δείξει ότι είναι περισσότερο προσωπικές κακές στιγμές παρά δύσκολες φάσεις. Ο νεαρός Καραγιάννης μαζί με τον Καζναφέρη συνθέσανε μια δεξια πλευρά σκέτη τραγωδία που τόσο επιθετικά όσο και αμυντικά αποτελούσε την μεγαλύτερη πληγή της ομάδος μας στο σημερινό παιχνίδι. Ενώ και ο Γιαννίτσης τόσο στην φάση με το δοκάρι του Παπάζογλου σε μια φάση που περνάει ο επιθετικός του ΟΦΗ στο σπριντ ερχόμενος από πίσω Πουλίδο και Γιαννίτση(!!!) αλλά ακόμη περισσότερο στην φάση του 2-0 κατάφερε να μας υπενθυμίσει γιατί σχεδόν όλοι οι προπονητές που περάσανε τα τελευταία χρόνια τον είχαν στην άκρη μέχρι να τον "ξεθάψει" ο Αλκαράθ. Στο τέλος του αγώνα ο Ισπανός προπονητής δικαιολόγησε τους παίκτες του ορθά αλλά δεν ξέρω κατά πόσο μπορεί να δικαιολογήσει τις επιλογές του γιατί οι περισσότεροι παίκτες που έκαναν χοντρά λάθη ή πέρασαν σχεδόν απαρατήρητοι όπως ο Κοέλιο δεν έκαναν κάτι διαφορετικό από ότι στα προηγούμενα παιχνίδια που αγωνίστηκαν. Αν λοιπόν ο Αλκαράθ επιδεικτικά αγνοεί τις αδυναμίες ή το ντεφορμάρισμα κάποιων παικτών οι παίκτες δεν έχουν ευθύνη για τα λάθη τους αλλά η ευθύνη είναι του προπονητή που παραβλέπει κάτι τόσο οφθαλμοφανές... Και όλα αυτά σε ένα παιχνίδι όπου ο Σπάθας σφύριξε 3πλασια φάουλ εις βάρος της ομάδος μας χωρίς να υπάρχει καν ιδιαίτερη πίεση στους παίκτες του ΟΦΗ και η κατοχή να είναι ελαφρώς περισσότερη για εμάς. Αν δηλαδή "καταπιούμε" το γκολ-οφσάιντ που οι περισσότεροι δεν το πήραμε χαμπάρι τα φάουλ που σφύριζε ο Σπάθας υπέρ του ΟΦΗ και αυτά που αγνοούσε για την ομάδα μας ήταν ξεκάθαρη πρόκληση.
Το αποτέλεσμα είναι αυτό που μετράει και δυστυχώς σε έναν αγώνα που ο ΑΡΗΣ μας έπρεπε πάση θυσία να μην χάσει, έχασε. Όσο και να μιλάμε για ευθύνες και για λάθη τα πράγματα είναι ξεκάθαρα. Αγκάνθο και Γιαννώτας είναι σχεδόν όλη η επίθεση του ΑΡΗ και από την στιγμή που λείπουν ή δεν είναι σε καλή κατάσταση η ομάδα παρουσιάζεται αδύναμη επιθετικά. Τώρα γιατί ο Αλκαράθ δεν έχει περισσότερες επιλογές ας μας το πει ο ίδιος που έσπευσε να διώξει παίκτες όπως ο Γκέσιος και ο Καπετάνος και να αδρανοποιήσει παίκτες όπως ο Ψυχογιός και ο Παπαζαχαρίας. Όσο για τις μεταγραφές άντε από αύριο να δούμε αν θα ανάψει το πράσινο φως μπας και ο Ολυμπιακός μας δώσει τον Διαμαντάκο(!?!) για να σωθούμε... ΜΕΤΑΓΡΑΦΕΣ ΟΥΣΙΑΣ ΤΩΡΑ ΑΛΛΙΩΣ ΣΤΑ ΣΠΙΤΙΑ ΣΑΣ, από ευχολόγια χορτάσαμε...